برگزاری نشست تخصصی فرهنگی با عنوان « درنگی بر برخی از آموزه های عاشورا و اثر نماز در حماسه عاشورا » در واحد تهران مرکزی

۱۶ مهر ۱۳۹۶ | ۰۰:۰۰ کد : ۱۳۰۴۳ اخبار دانشگاه
تعداد بازدید:۸۳۴
به همت اداره دانشجویی وفرهنگی دانشکده علوم سیاسی واحد تهران مرکزی نشستی تحت عنوان« درنگی بر برخی از آموزه های عاشورا و اثر نماز در حماسه عاشورا » برگزار شد.
برگزاری نشست تخصصی فرهنگی با عنوان  « درنگی بر برخی از آموزه های عاشورا و اثر نماز در حماسه عاشورا » در واحد تهران مرکزی

 

به گزارش روابط عمومی واحد تهران مرکزی، در این نشست حجت الاسلام و المسلمین دکتر سید محمد ناصر تقوی استاد دانشکده علوم سیاسی  در سخنانی  بیان کرد: « کربلا و واقعۀ عاشورا یک رویداد مهم تاریخ اسلام و تاریخ بشری است.»

وی با اشاره به اینکه وظیفۀ اصلی و اولیه ائمه معصومین و از جمله امام حسین(ع) هدایت جامعه است خاطرنشان کرد: «به تعبیر زیارت جامعه، آنها اعلام الهدی و یا منار الهدی هستند. علائم راهنمایی که همچون علم ها و مناره هایی که در صحرا می گذارند تا مسافران از مسیر خود منحرف و گمگشته نشوند و این وظیفه هدایتگری تا وقتی که حیات دارند و زنده هستند هیچگاه از آنان ساقط نمی شود.»

تقوی افزود: «امام حسین در ذیل همان وظیفه هدایتگری خویش در زمان حکومت معاویه چه در صحبتهای حضوری و چه در مکاتبات مفصل که در تاریخ ثبت است نسبت به انحرافات و بدعتها و ظلم هایی که به نام حکومت اسلامی و دین رسول الله انجام می شود هشدار دادند و در اواخر عمر معاویه که او زمینه را برای حکومت یزید آماده می کرد ، با ذکر آنکه یزید حداقل صلاحیتهای حاکم مسلمین را ندارد و جوانکی است که علنا  باده نوش و سگ باز است ( و هو غلامٌ یشرب الشراب و یلهو بالکلاب) بارها این وظیفه روشنگری را انجام داد.»

وی در ادامه اذعان داشت: «چه بسا برخی گمان کنند دمکراسی و منطق عاشورا با هم همخوانی ندارند و متاسفانه این ادعا نشان می دهد یا مفهوم دمکراسی به درستی فهم نشده است و یا تحلیل دقیقی از منطق آنچه در ماجرای کربلا رخ داده وجود ندارد. اگر چه دمکراسی یک واژۀ خاص در ادبیات سیاسی است و انواع مختلفی دارد و نقد هایی بر اَشکالی از آن نیز وارد است، اما قدر متقین و حدنصابی از این مفهوم که جریان موثر اراده مردم درسیاست و اجتماع است همیشه و همواره قابل سنجش در حکومتهای مختلف بوده و خواهد بود و در اندیشه اسلامی نیز بدون این اراده جمعی هرگز تحقق عینی حکومت متوقّع و مطلوب نیست.»

 این عضو هیئت علمی دانشگاه در تحلیل حکومت یزید اظهار کرد: « از مهمترین شاخصه های استبداد در جامعه و نظام سیاسی یزید این است که اقلیتی که هرگز دست به شمشیر نمی برد و تنها با روش روشنگری فعالیت میکند را به بدترین ، فجیع ترین و قساوتمندانه ترین روش سرکوب می کند و به نسل و خانواده او نیز رحم نمی کند و خون کودک و بزرگش را برزمین می ریزد.»

وی تصریح کرد: «دربحث خارج از گرایشات و رویکردهای دینی و اخلاقی، نقدی که از منظر بنیادها و روشهای دمکراتیک به وضوح بر حکومت مستبد و خودکامه یزید وارد است همین است که حتی نجیبانه ترین و منطقی ترین صدای مخالف هم  تحمل نشد. صدایی که در حکومت خلفا، حضرت امیر(ع) به گوش تاریخ و آن جامعه با عدم بیعت خود رساند و صدایی که در خود حکومت حضرت امیر از جانب عبد الله ابن عمر که با علی بیعت نکرد تحمل شد و او و خوارج تا مادامی که دست به شمشیر نبردند به آزادی و راحتی از همه حقوق انسانی و اجتماعی برخورداربودند و حتی پس از جنگهایی چون جمل و صفین و نهروان نیز شکست خوردگان و شمشیر به زمین گزاردگان ، از حقوق و آزادیهای اجتماعی هرگز محروم نشدند و حقوق خود از بیت المال را نیز دریافت می کردند.» انتهای پیام/