عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به مناسبت اربعین حسینی: کفیل شهیدان دشت خون

۲۹ آبان ۱۳۹۵ | ۱۸:۱۶ کد : ۵۵۹ اخبار دانشگاه
تعداد بازدید:۱۰۶۲
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به مناسبت اربعین حسینی: کفیل شهیدان دشت خون

 

 

دکتر حمیدرضا صفاکیش عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به مناسبت اربعین حسینی گفت : حضزت زینب (س)کفیل شهیدان دشت خون بود.

به گزارش روابط عمومی واحد تهران مرکزی دکتر حمیدرضا صفاکیش عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی درگفت وگویی خاطرنشان کرد: به مناسبت اربعین حسینی، مطلب زیر را تقدیم نمایم:

اربعین روز بیستم ماه صفر و روزی است که خاندان امام‌حسین(ع) در راه بازگشت از شام به سوی مدینه منوره به کربلا رسیدند. در این روز بزرگ که مصادف با چهلمین روز شهادت امام‌حسین(ع) است، صحابی بزرگ رسول خدا جابر بن عبدالله انصاری همراه با غلامش عطا، (یا عطیه) عوفی و گروهی از بنی‌هاشم که او را همراهی می‌کردند برای زیارت قبر شریف امام‌حسین(ع) به آنجا آمده بودند.

همچنین گروهی از مردم (سواد) که همان اهالی روستاها و بخش‌های اطراف کربلا بودند دور هم جمع شده و اجتماع نسبتا بزرگی به وجود آمده بود و همگی در کنار قبر اباعبدالله(ع) حاضر شده و مزار او را زیارت می‌کردند. دل‌ها از غم و اندوه شعله‌ور و اشک‌ها آماده جاری شدن بر گونه‌ها بود ولی همه منتظر جرقه‌ای بودند تا جان‌هایشان به گریه افروخته شود. در همین لحظات بود که قافله این خاندان گرامی به سرپرستی حضرت زینب‌کبری(س) به کربلا رسید و رسیدن عاشوراییان در آن لحظه، همان جرقه‌ای بود که همه را به شیون و زاری کشانید. صدای زنی که 40 روز پیش از این سرزمین جدا شد و پیکر عزیزانش را بدون غسل و کفن روی خاک‌های بیابان ترک کرد و حال به محل مصیبت برگشته برملا بود و خدا می‌داند در کنار قبر برادرش چگونه از  دردها و رنج‌هایش سخن گفته است .

من باغبان باغ به آتش کشیده ام                اکنون به گلشن سوختۀ خود رسیده ام


من زینب ام کفیل شهیدان دشت خون         من زینب ام که رنج اسارت کشیده ام


ای سرپناه قافلۀ عشق ای حسین                     برخیز ای برادر به خون آرمیده ام

 

 

آری او در این راه پرفراز و نشیب دل‌های هزاران غافل را بیدار و قلب‌های مرده را زنده کرد، افکار منحرفان را تغییر داد و به سبب خطبه‌های مفصلی که ایراد فرمود و گفت‌وگو‌های کوبنده‌ای که بین او و طرف مقابل از دشمنان یا افراد بی‌طرفی که با حقایق آشنا نبودند و چیزی از اهل‌بیت پاک و طاهر پیامبر نمی‌دانستند، انجام داد تمام تلاش‌های یزیدیان را بی‌نتیجه ساخت و دودمان بنی‌امیه را فاسق و پلید و دشمن اسلام معرفی کرد. این افشاگری‌ها باعث جاودانگی نام و یاد امام حسین(ع) در تاریخ است، زیرا یزید فکر می‌کرد با کشتن امام‌حسین(ع) و یارانش دیگر هیچ فردی از محمد(ص) و آل محمد باقی نخواهد ماند تا در مقابل او ایستادگی و مخالفت کند و همه‌چیز بر مسیر خواست او پیش می‌رود ولی غافل بود که یک زن هست که حامل پیام شهادت‌حسین(ع) و فلسفه حیات و مرگ شرافتمندانه او خواهد بود و این پیام را به همه مردم روزگار خود و تاریخ بعد از خود خواهد رساند که «مرگ سرخ به از زندگی ننگین است.»

و خون‌خواه مظلوم خداوند قادر متعال خواهد بود.بانویی که او را به‌عنوان اسیر به پایتخت امویان و کاخ بنی‌امیه که از روز اول برای دشمنی با اهل‌بیت(ع) ساخته شده بود بردند و آن حضرت در حضور آن ستمگران خطبه‌ای ایراد فرمود و او را رسوای عام عالم کرد. زینب(س) خواهر حسین(ع) و زنی بود که شجاعت را در مکتب پدرش امیرالمومنین(ع) و مادرش فاطمه‌زهرا(س) و برادرانش امام‌حسن‌مجتبی(ع) و امام‌حسین(ع) آموخته بود، فلذا کمترین توجهی به عواقب وخیم و ضررهای احتمالی که متوجه جانش بود، نداشت؛ چراکه جهاد در راه خدا با خطرات زیادی همراه بود و مجاهد فی‌سبیل‌الله همیشه منتظر هر نوع خطر و حادثه است که زندگی و خود او را تهدید می‌کند. زینب(س) در اربعین وقتی به قتلگاه رسید دیگر سرداری بود که کتاب عشق و فداکاری روز عاشورای برادرش امام‌حسین(ع) را کامل کرده بود. این قهرمان سرفراز قافله عشق، گویی جهادگری بود بسیار بزرگ اما در لباس اسارت، پس سه روز در کربلا توقف کرد و به سوگواری و عزاداری پرداخت و سپس آنجا را به سوی مدینه منوره ترک کرد.

به عنوان اسیری رفت از این سرزمین اما           عزیز فاطمه با مرکب اجلال می آید

غم جانسوز عاشورا و روز اربعین ای دل            فراموشی ندارد هر چه ماه وسال می آید

آری به احترام این حرکت بزرگ تاریخ و فداکاری این بانوی خستگی‌ناپذیر و به احترام امام‌حسین(ع) و قافله‌سالار این قافله هر سال در اربعین میلیون‌ها ارادتمند به سرور شهیدان با طی کردن مسیر زیادی تا کربلای معلا با پای پیاده خاطره اسارت قهرمانانه زینب و پیروزی نهضت حسین‌(ع) را در دل‌ها زنده می‌کنند. انتهای پیام/

 

 


( ۱ )

نظر شما :