عضو هیئت علمی واحد تهران مرکزی : جهاد در لباس اسارت از شهادت تا اربعین

۱۰ آذر ۱۳۹۴ | ۱۳:۴۷ کد : ۸۶۰ اخبار دانشگاه
تعداد بازدید:۵۳۷

 

به مناسبت فرا رسیدن اربعین سالار شهیدان امام حسین (ع) دکتر حمیدرضا صفاکیش عضوهیات علمی واحد تهران مرکزی اظهار داشت: وقوع اربعین حسینی را برخی بالاتر از واقعه عاشورا می­دانند زیرا ادامه جهاد حسینی بود در لباس اسارت .

 

عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی واحد تهران مرکزی در گفت و گویی ضمن عرض تسلیت چهلیمن روز شهادت امام حسین (ع) بیان داشت: چهل روز گذشت و ماجرای ظاهری عاشورا و شهادت امام حسین(ع) و یارانش خاتمه یافت. این در واقع پایان رسالت حسین(ع) بود ولی آغاز حمایت زینب(س) و امام سجاد که می­بایست فریاد مظلومیت و اعتراض شهدای کربلا را به گوش مردم آن روزگار می­رساندند. چه بسا اگر رسالت و همراهی آنان با اسیران نبود، واقعه کربلا به فراموشی سپرده می­شد.

وی با بیان اینکه دستگاه بنی امیه به لحاظ سیاسی مرتکب اشتباهات فراوانی شده بودتصریح کرد: اسارت اهل بیت اولین اشتباه دستگاه بنی امیه بود. زیرا اسیران کربلا افرادی عادی نبودند بلکه مبلغانی بزرگ، سخنورانی دانا، حکیم و نکته­دانانی قوی و خبیر بودند که در هر کجا سخن می­گفتند محشری به پا می­کردند مردم را بر آشفته و آماده حرکت بر علیه حاکم جور می­کردند.

    همچنین شیوه برخورد خصم با اسیران به گونه­ای بود که عاطفه مردم را بر انگیخت و احساسات­شان را جریحه­دار کرد، خصم خواستار قدرت­نمایی بود. اما دیدار از اسیران دل­هایی را شکست و اشک­هایی را سرازیر کرد که به هیچ وجه به نفع بنی­امیه نبود.

و مهمتر اینکه دل­های بسیاری از مردم مالامال از عشق اهل بیت بود. اگرچه جرأت ابراز آن­را نداشتند. ولی این بی­حرمتی­ها به فرزندان زهرا(س) باعث شد مردم جسارت و جرأت پیدا کرده  بر علیه ظلم بنی­امیه شورانده شوند.

    و بسیاری از آن­ها که بر اثر اختناق و تبلیغات مسموم هنوز درباره مفاسد بنی­امیه و خشونت آن­ها بر خاندان نبوت تردید داشتند اینک در وضع و شرایط علنی قرار گرفتند و پرده­دری­ها و بی­حرمتی­های آنان را به اسلام دریافتند و
این­ خود مقدمه کینه­پروری­ها و انتقام­جویی­های بعدی شد که نهضت توابین و قیام زیدیان علویان و قیام مختار و حوادث مهم مکه و مدینه را بر علیه امویان منعقد ساخت.( مروج­الذهب. ص79)

    وی در ادامه گفت: عطیه عوفی می­گوید: همراه جابربن عبدااله انصاری برای زیارت قبر امام حسین(ع) وارد کربلا شدیم نزدیک شط فرات رفت و غسل نموده، پس در حالی­که مشغول ذکر خدا بود به طرف قبر آقا حرکت کرد. هنگامی­که نزد قبر رسید گفت: دست مرا بالای قبر بگذارید من هم دست او را روی قبر نهادم او از حال رفت و بی­هوش شد. مقداری آب به صورت او پاشیدم و او به حال آمد. بعد سه بار فریاد زد؛ یا حسین و سپس خطاب به اباعبدااله عرض کرد؛ " حبیبٌ لا یجیبُ حبیبه" دوست من چرا جواب سلام دوستش را نمی­دهد. بعد خودش جواب داد که چطور جواب مرا بدهی در حالی­که سرت را از بدنت جدا کرده­اند و رگ­هایت را قطع نموده­اند. سوگند به خداوندی که محمد را به حق برانگیخت ما هم در مصائبی که بر شما وارد شده شریک هستیم به او گفتم چگونه ما در مصائب آن­ها شریک هستیم در صورتی­که نه بیابانی را طی کردیم و نه شمشیری زدیم. در حالی­که آن­ها قطعه قطعه شدند و بین سرها و بدن آن­ها جدایی افتاد(ارشاد.ج 1.ص82)

    جابر گفت: از رسول خدا شنیدم هرکسی با نیت قلبی و آرزوهای خود می­تواند در کار خوب دیگران شریک باشد. امروز که میلیون­ها زن و مرد با پای پیاده برای اظهار هم­دردی با خانم زینب کبری و امام چهارم به کربلا مشرف می­شوند به گفته جابر و نقل از پیامبر بزرگوار اسلام به " هل من ناصرینصرنی" روز عاشورای حسین لبیک می­گویند و حتماً در کار خوب مولایمان حسین شریکند.

    دکتر صفاکیش در پایان خاطرنشان کرد:وقوع اربعین را برخی بالاتر از عاشورا می­دانند چرا که قهرمانان کربلا اگرچه ظاهراً چهل روز بود در صحرای تف آرمیده بودند ولی وارثان حسین پیام آن­ها را به همه مردم رساندند. این همان ادامه جهاد حسینی بود ولی در لباس اسارت. انتهای پیام/

 

 

 


نظر شما :